INTERIEUR

Armandomuseum
Essent
T.U.Delft
 
De belangrijkste uitdaging van deze opdracht was om zowel het karakter van de kerk te herstellen als een hoogwaardige museale omgeving te scheppen. Daglicht is wezenlijk voor de beleving van de ruimte maar invallend zonlicht is ongewenst voor een museum. Door een combinatie van technische voorzieningen en inrichtingsontwerp konden beide belangen worden verenigd. Het karakter van de kerk werd voorts hersteld door alle nieuwe voorzieningen in de entreeruimte te concentreren. Het bestaande balkon werd breder. Hierdoor werd ruimte geschapen onder het balkon zonder het monumentale karakter aan te tasten. De trap was een nieuw element en onderscheidde zich door een uitdagende eenvoud. De constructie bestond slechts uit een staande glasplaat van ruim twee bij vier meter. De treden, met een hoogwaardige lijmverbinding aan deze plaat verbonden, leken te zweven. Het eikenhout legde de visuele verbinding met de vloer in de kerk.